6 september Chartres - Vendôme

Vandaag weer een fietsdag. Inmiddels zijn we zo gewend aan fietsen dat een rustdag onwennig aanvoelt. Rond half negen stapten we bepakt en bezakt op de fiets. Al snel hebben we de drukke en overduidelijk multiculturele stad Chartres verruild voor het stille, soms uitgestorven lijkende platteland. Wat een grote tegenstelling! Mooi is wel dat je op het platteland alle gelegenheid hebt om je gedachten te laten gaan. Het was lang fris en bewolkt en dat is iets waar we gelukkig niets aan kunnen veranderen.
Het landschap lijkt erg op dat van Gelderland en bijvoorbeeld Limburg. Wat je daar niet ziet is de intensieve veehouderij. De situatie van de regio waar we fietsten, is in dat opzicht onvergelijkbaar met die in Ede en omgeving. De ruimte hier doet weldadig aan. Koeien zagen we op het hele traject vrijwel niet.

Wat opvalt zijn de mooie melodieuze namen van de dorpen.Dat geldt ook voor de  Franse taal zelf. Herman kan het volgen als het niet te snel gaat. Had hij maar meer zijn best moeten doen op Franse les. De animo daarvoor zal wel minder zijn geworden toen hij voor een schriftelijke overhoring het cijfer -4 kreeg. We denken dat Bart, onze kleinzoon, die net  met Frans is begonnen, het zeker beter zal doen.

Oppervlakkig lijkt het of ieder zijn eigen kunstje doet. Soms  goed verzorgd en bij anderen is het een zooitje. Je weet vaak niet of het te velde staande gewas een nieuw gewas is of een soort vergeten naoogst. Hoe moet je bijvoorbeeld de situatie op de volgende foto duiden? Is dit nieuw gewas of de naoogst?

Verder vallen kruisen en andere religieus getinte  beelden op. De overtuiging dat grond meer dan een productiemiddel is, lijkt hier groot te zijn. Ook op de Veluwe geldt dat. Meer daarover is te lezen in het boek "Zwijgen bij volle maan" van ds. H. Vreekamp. Voor ons als geboren Veluwenaren heel herkenbaar. Er is nog meer dat opvalt. Dat zijn de watertorens van de verschillende dorpen. Zonder water geen leven!

Een eekhoorn, die net voor je de weg over rent en een troep zwaluwen die een paar honderd meter met je meevliegt, het overkwam ons allemaal.

Het krijgen van stempels in ons pelgrims paspoort valt niet mee. We zijn er inmiddels aan gewend dat de meeste kerken dicht zijn. Dat ook de mairies nauwelijks meer open zijn is nieuw. Kwestie van een leeglopend platteland? Uiteindelijk kregen we er vandaag toch twee.

We passeerden het dorp Douy. Naast de aankondiging van buurtpreventie en cameraregistratie was er weinig te beleven. De mairie dicht, de kerk dicht en tot overmaat van ramp een niet te ontwijken steile helling. "Doei" zeiden we tegen het dorp toen het einde van de bebouwde kom werd aangekondigd. Vrijwel zeker komen we er niet terug.

 

Heel anders was dat in Bonneval. Daar kregen we in de kerk en op de mairie een stempel. In de kerk zagen een prachtige kruiswegstatie.

Enkele kilometers voor Vendôme passeerden we een stuk land met prachtige bloemen waar we stopten om dit goed in ons op te nemen.

In Vendôme vonden we onderdak in Maison Olivier aan de Rue des Prieurs. Hebben ze hier al eerder aan pelgrims gedacht? We bleken de eerste gasten te zijn, die een kamer in dit Maison reserveerden bij Booking.com waarmee ze vandaag begonnen waren.

We legden vandaag 107 kilometer af.