3 september 2017 Compiègne - Cergy

Vanmorgen bij het ontbijt stond de tv aan. Veel ellende: de Noord-Koreaanse kernproef en grote bosbranden in Zuid-Frankrijk. Ook op pelgrimsreis is dit een realiteit, die je niet wilt en kunt negeren. Eenmaal op de fiets een heel ander beeld: de opkomende zon, die de nevel langzamerhand verdrijft.  Het inspireerde Coby tot het zingen van het lied "De zon komt op maakt de morgen wakker, enz. Herman had meer oog voor de bloemen op het land en in de berm. Daarbij inspireerde hem het lied: " Gij hebt de bloemen op de velden met koninklijke pracht bekleed... -". Zo zie je maar dat ook al ben je meer dan 40 jaar bij elkaar, je nog steeds andere invalshoeken hebt.

Beleven we de dingen op een pelgrimsreis anders dan in het gewone leven? We denken en ervaren dat beiden niet zo. Het leven is eigenlijk ook een pelgrimstocht waarin we zoeken naar de zin van ons leven, onze opdracht en onze bestemming. Hebben we hogere gedachten gekregen? Nee, de dingen, die in ons leven belangrijk zijn blijven dat ook nu. Wel hebben we op onze tocht door de rustige en vaak wonderschone natuur meer tijd om over de dingen dieper na te denken. Alleen al een -onterechte- mededeling van Garmin dat we uit koers zijn brengt je op de vraag of je echt op de goede weg bent. Bij een afgesloten weg vraag je je af waar je heen moet en kunt. Het missen van een afslag kan vervelende gevolgen hebben. Vandaag had het een positief gevolg. We zochten al lange tijd een bakker. Na het missen van de afslag vonden we er één en die had heerlijke spullen! Het zijn aardse en heel gewone zaken, die je tijdens zo'n tocht inspireren tot dieper nadenken. Dat zal, verschillend als we kunnen en mogen zijn, voor iedereen anders liggen. De pelgrimspsalmen in de Bijbel geven ons daarbij inspiratie.

 

De kerken op de route waren of dicht of open zonder menselijke aanwezigheid. Eén was er open  -in Noiron- en er waren mensen, die ons aan een stempel hielpen in ons pelgrimspaspoort. Rond de zon was een hele kring met enkele verticale strepen. We maakten er een foto van.

De tocht van vandaag was er één door bergen en dalen. Aardig wat steile hellingen met als uitschieters hellingen van 10 en meer procent. Op één daarvan moesten we afstappen. En aan het eind grote rotsblokken waar we overheen moesten.

De wind had het weer op ons gemunt. Deels wel vanaf de zijkant. Toch remde het aardig af en was het werken geblazen.

In Les Marines dachten we een hotel te hebben gevonden waarin we de nacht kunnen doorbrengen. Helaas dicht. Behulpzame Fransen bij wezen ons de weg naar een gite, een bed and breakfast. Dat bleek helemaal te zijn verhuurd aan een groep jongeren. Die ontvingen ons enthousiast. Maar geen kamer. Wel mochten we iets eten en drinken en de powerpack van Coby's e-bike opladen. Met nog maar één van de 5 leds brandend, dreigde de powerpack het op te geven. Mooi dat ze ons wilden helpen. In Cergy was er wel een hotel open, die een kamer voor ons had. De 15 kilometer extra hadden we er graag voor over! Die konden er nog wel bij. Uiteindelijke afstand vandaag 106 kilometer en 1028 -verticaal- gestegen meters.

Op de blog hebben we veel reacties gekregen. Om de een of andere voor ons onbekende redenen lukt het ons niet die te beantwoorden. Op een rustdag hopen we daaraan een aparte blog te wijden.