4 september Cergy - Chartres

Vanavond genoten van een fantastisch mooie lichtshow op de kathedraal van Chartres. Het toefje slagroom op de taart van deze dag. Vanmorgen zag het daar niet naar uit. We vertrokken in een miezerige reden uit Cergy. Inpakken was eenvoudig. De fietsen stonden op de hotelkamer en dat scheelt veel gesleep.
Eerste zorg was weer terug te komen op de geplande route. Zo efficiënt mogelijk door een plaats verder op de route te kiezen. Na zo'n 20 kilometer waren we er. De route laden we in op de Garmin Edge. Een prachtig apparaat.  Wel met kuren zoals we al eerder schreven. We werden door praktisch onbegaanbare paden gestuurd. Dat weigerden we met weer een nieuwe omweg tot gevolg. Ook over drukke wegen. Niets dan lof voor de vele chauffeurs die ons de ruimte gaven. Waren ze bang voor onze beschermengelen? Eenmaal weer op de route vonden we een farmacie. Daar haalden we paracetamol. Pillen met 1000 mg, die je in Nederland zo niet kunt kopen. Twee keer 500 mg kan wel. In grotere hoeveelheden dan in Frankrijk. Ook de Avene cicalfate gekocht. Zoals Gerard en Beatrijs al schreven: veel goedkoper dan in Nederland! Bedankt voor de tip.

Redelijk snel werd het weer ietwat beter. Helaas hadden we de wind tegen en vorderden we veel minder dan gehoopt. Daarbij nog eens gehinderd door de vele, vaak steile hellingen, die nooit de, ook volgens Nederlandse begrippen, hoogte van een berg bereikten. De natuur was prachtig en er was veel te zien en te genieten. Bij een mairie moest Herman wachten omdat de receptioniste een ongetwijfeld belangrijk gesprek voerde. Dat bood de gelegenheid eens te kijken naar de verschillende bekendmakingen. Het bloed kruipt waar het niet gaan kan... Verplichte aanmeldingen om in te schrijven in het kiezersregister. Dat kan het hele jaar zelfs op 31 december! Verder de inzamelingsdata van kliko's. En aankondigingen over de aanleg van hoogspanningsleidingen! Niet gekeken of er bezwaar tegen gemaakt kan worden. Daar houden pelgrims zich niet mee bezig. De stempels kreeg Herman vlot. Hij lijkt erop dat ze het leuk vinden om die te geven. Bon voyage en bon courage krijg je op elke mairie te horen. Ze zijn geïnteresseerd waar je vandaan komt en we kregen vandaag tips over de bezienswaardigheden in Chartres.

Na het eerste stempel van de dag ging het verder. Het naambord van het dorp Androuville had een deels vervaagde tekst op een onderbord " L'etat veux me tuer". De staat wil me doden!. Niet duidelijk werd of het ging om het dorp of een inwoner. Bij ons weten kent Frankrijk de doodstraf niet. Of ging het om een terrorist, die verwachtte dat de staat hem in verband met zijn misdaden zou liquideren?

Wat verderop zag we een grote pop waarmee de bewoners van een dorp een oogstfeest wilden aankondigen.

Onderweg werden we lastig gevallen door een hond, die de eigenaar helemaal niet onder controle had. Het beest dreigde ons en ontsnapte vaak aan de eigenaar. Van gehoorzamen had hij kennelijk nooit gehoord. Na lang roepen en rennen kreeg de eigenaar de hond te pakken en trakteerde hem op een pak slaag,

De accu van Coby's e-bike doet het prima.  Honderd kilometer per dag is goed haalbaar als er niet extreem behoeft te worden geklommen.  We spelen op zekerheid. Robert Schut van Maxstein gaf ons het advies de accu bij een restaurant of café tussentijds bij te laden. In een dorp vonden we een café dat open was, een van de weinige. Vanavond hebben we ons laten wijsmaken dat die max. 5 dagen open mogen zijn.

De vraag leidde tot overleg binnen het café.  Toen ze de batterij en de lader zagen bleek het geen enkel probleem meer. Wel een kleintje. Het stopcontact was nogal hoog en de dame die de stekker in het stopcontact moest doen was nogal klein van stuk.  Op de tenen lukte het net. Ze regelde ook de bestelling met naar later bleek de eigenaren.

 We kwamen te zitten aan een tafel waarnaast een meneer met de naam Philip zat. Philip was er trots op in Nederland te zijn geweest. Voor werk bij Organon in Oss, Waar we vandaan kwamen? Met Google Maps was het zo duidelijk. Amersfoort en Amsterdam, daar wat hjj ook geweest. Trots was hij Nederlandse woorden te kennen. Die declameerde hij ons, Hij vroeg ons voor hem en zijn zieke vriendelijke in Santiago een kaarsje te branden. Dat hebben we beloofd. Of we van hem een foto mochten hebben? Jazeker! En mogen we die op de blog "een reportage" mogen plaatsen. Ook dat was prima. Hij genoot zichtbaar van de aandacht die hij kreeg van Nederlanders.
Met een stevige handdruk en veel goede wensen gingen we uit elkaar.

In Chartres aangekomen was de onze pijp wel leeg. We vonden een mooi hotel met de naam Hotel des Poèmes. Nooit gedacht daar terecht te komen! We kunnen daar natuurlijk niet verblijven zonder zelf, zelfs als pelgrims poëtisch bezig te zijn.De lezers zullen, verwachten wij, ook in dit opzicht, ons graag via opmerkingen bij de blog ter wille willen zijn. Een mooi pelgrimsgedicht, nooit weg.

Goed nieuws voor iedereen, voor die ons wil laten rusten: morgen blijven we in Chartres!

Vandaag reden we 105 kilometer.