17 september Zubiri - Pamplona

Vannacht een tijd wakker geweest waarin we over de ervaringen van gisteren en de betekenis daarvan nadachten. Kennelijk wil onze geest dat niet zo maar opslaan in het lange termijn geheugen en hebben we behoefte, die eerst te duiden in het licht van de opdracht, die we voor het begin van de tocht formuleerden.

Vanmorgen lekker uitgeslapen. Gelijk een onderdak voor vannacht gezocht, gevonden en gereserveerd. Om half elf vertrokken we richting Pamplona. Het was fris en droog. Later kwam er een heerlijk zonnetje bij. Voor ons een vrijwel vlak parcours over een mooie asfaltweg. Heel veel racefietsers.

Onderweg passeerden we tamelijk veel wandelende pelgrims op paden langs de weg. Voor hen is de tocht veel zwaarder met veel tamelijk steile hellingen. Voor ons was er tot dan toe weinig aan de hand. Je voelt het al aankomen: weer de versnellingen van Herman's fiets. Op een gegeven moment waren nog maar een paar tandwielen achter bruikbaar. Er zat weinig anders op dan weer de versnellingskabel te vervangen. Nu deed Herman het zelf op straat. Met wat van aanwonenden geleend gereedschap en de hulp van een voorbijkomende fietser lukte dat. En wonderwel, de versnellingen deden het weer. Zonder de al bijna een week regelmatig optredende klikken. De vreugde was van korte duur. Na een kwartier waren die er weer.

We besloten eerst naar het gereserveerde hostel te gaan. Dat konden we gratis annuleren en dat hebben we ook gedaan. Onze kamer zou op de tweede verdieping zijn en daar zouden we ook onze fietsen moeten stallen. Er was een kleine lift waarin een fiets, als die er al in kon, verticaal in moest. Herman wilde dat nog wel proberen. Coby was resoluter: geen denken aan!  We zochten op een prachtig plein een bankje op om te kijken of er nog wat aan de versnellingen bij te stellen zou zijn. En om een nieuw onderdak te zoeken. Dat eerste lukte een beetje maar het werd niet echt goed. Coby werd aangesproken door een in Pamplona wonende Nederlandse dame, Ingeborg geheten. Ze zag een tas van de Keurslager en wist daardoor dat ze met Nederlanders te maken had. Zij zag aan de activiteiten van Herman dat er iets niet goed zat met zijn fiets. Zij bood aan voor ons een goede fietsenmaker te zoeken, die het probleem kan oplossen.  Al is het geloof in de Franse fietsenmakers helemaal weg, deze kans om een goede Spaanse fietsenmaker er naar te laten kijken pakten we toch met beide handen aan. En in het begin van de avond belde ze op met de mededeling dat we morgen om half elf bij de fietsenmaker terecht kunnen. Op hoop van zegen!

Op weg naar het gekozen hotel sprak een Zuid-Afrikaans echtpaar ons aan. Reden: de Koga's. Ze wilden er graag een tandem van hebben omdat het heel goede fietsen zijn. We hebben ze eerlijk over ons probleem verteld. Toch zouden ze er dolgraag een tandem van aanschaffen. Praktisch gaat dat niet i.v.m de service, die vanuit Nederland moet worden geleverd.

Het nieuwe onderdak ziet er behoorlijk uit. Technologisch op de toekomst voorbereid want inchecken doe je op een paneel buiten. Een dame, die daar aan het werk was hielp ons er mee. Voor de betaling vroeg ze om een creditcard. Herman zocht bij de verzameling passen, die we hebben. Tot onze grote schrik was die er niet. De creditcard hebben we direct tijdelijk laten blokkeren. Herman heeft die vanmorgen gebruikt bij het reserveren van het hotel. De creditcard zou dus in Zubiri kunnen liggen. Telefoon werd daar niet opgenomen. Er zat niks anders op dan naar Zubiri terug te gaan. Herman deed dat op Coby's e-bike. En ja hoor, daar was die tot zijn grote opluchting.

Van het plan om de stad te bekijken is niet veel terecht gekomen.

Bij het regelen van het avondeten gebruikte Herman Google Maps om de goede weg naar het hostel te vinden. Dat kwam hem te staan op een waarschuwing van de Guardia Civiel. Mobiele telefoons zijn in Spanje op de fiets verboden. Ze waren wel heel behulpzaam om de goede weg te wijzen. Ook hier is de politie een goede vriend die je helpt.

Hopelijk wordt morgen het versnellingsprobleem echt opgelost en kunnen we dat probleem achter ons laten. Met zo veel hulp moet het toch een keer lukken. Drie keer is toch scheepsrecht...

Vandaag 28 kilometer gefietst.