22 september Poblacion de Campos - Léon

Om 9 uur stapten we op de fiets. Droog, bewolkt met af en toe een zonnetje. En hulp van een sterke oostenwind. Het ging allemaal erg makkelijk. We reden langs een bijna onafzienbare stoet van wandelaars. Af en toe gingen hun en onze wegen uiteen. Steeds kwamen de routes weer bij elkaar. Zo intensief als vandaag hebben we dat nog niet meegemaakt en beleefd. Een fascinerende ervaring. Oud en jong, met en zonder zware bepakking, geconcentreerd wandelend of vrolijk om zich heen kijkend. Uit veel landen over de hele wereld verdeeld afkomstig. In groepsverband, met zijn tweeën of alleen. Fietsers zijn er bijna niet. Als ze er al zijn dan gaat het om mountainbikers. Die volgen, anders dan wij, precies de wandelroutes. We passeerden één groep, die zich met paard en wagen lieten vervoeren. Voor het maken van een foto stopten ze graag.

En allemaal met één doel: de kathedraal in Santiago de Compostela! 

Terwijl we deze bonte en erg gevarieerde stoet opnamen en op ons in lieten werken kwam er een nieuwe gedachte bij. Die van de grote menigte uit alle volken, stammen, talen en rassen, die Johannes zag en beschrijft in het bijbelboek Openbaringen. Dat heeft ongetwijfeld betekenis hoe wij allemaal in het hier en nu met elkaar omgaan.

Het landschap blijft mooi. Geen nieuwe foto's daarvan. Die staan al in de vorige blogs. Wel veel mooie oude kerken en gebouwen.

Rond het middaguur stopten we langs de weg om iets te eten. Een wandelaar, die uit Saint Michel in Bretagne kwam op ons of af met de vraag of we Frans spreken. Bij het ja werd al snel duidelijk waar het om ging. De e-bike, daar ging het om. Hoeveel kilometer je er mee kunt rijden. We vertelden dat we al 58 kilometer gereden hadden en er -met dank aan de rugwind- nog 80% van de batterij capaciteit over was. Hij was diep onder de indruk.

Onderweg nog een schrikmoment! We moesten een drukke weg oversteken. Links en rechts goed gekeken. Geen verkeer met uitzondering van een auto met de richtingaanwijzer naar rechts aan. We konden oversteken, dachten we. Maar de automobilist reed rechtdoor! Op een paar meter voor Herman kwam hij hard remmend tot stilstand. Met grote armgebaren hoe we zo stom konden zijn? Nadat we op de richtingaanwijzer wezen was die heel snel uit...

Door de gunstige wind waren we al om 5 uur bij ons hotel.

Onze pelgrimspaspoorten zijn nu vol. We gaan aan een nieuw exemplaar beginnen.

Nog een aardigheidje: gisteren kregen we een mailtje van de fietsenmaker waar we vorige week maandag waren voor het vervangen van de as. Hoe het met ons en de fiets ging.

Voor het eten hebben we de San Marcos kerk bezocht, dicht bij ons hotel. Een fraaie kerk. Op het plein een standbeeld met een pelgrim, die de kerk "aanschouwt". Kijken naar is te banaal gezegd. Het lijkt wel een soort aanbidding.

Bij het eten ging het er vermakelijk aan toe. Beiden wilden we graag een donker biertje. Dat hadden ze maar weer moesten lang wachten. Uiteindelijk kwam het hoge woord eruit: ze hadden er maar één van.

Op de terugweg weer langs de nu fraai verlichte San Marcos kerk.

We legden 113 kilometer af.