7 september Vendôme - Sainte Maure en Touraine

De eigenaar had vanmorgen een uitstekend ontbijt voor ons klaar gemaakt. Aan tafel zal al een Griekse arts. Die verblijft en werkt twee weken in Frankrijk en de andere weken in Griekenland. Een bekende ervaring dat de westerse wereld artsen uit Oost en Zuid Europa weglokt. Het effect is dat in die landen de toch al schaarse zorg nog verder onder druk komt te staan. Door het lage inkomen leidt dat daar vaak tot het onder de tafel vragen van extra betalingen aan de mensen die zorg nodig hebben. Al weten we geen oplossing, het leidt tot mensonwaardige situaties.

Het beheer van Maison l'Olivier gebeurt door een Frans-Braziliaans echtpaar. Coby valt het op dat bed and breakfasts vaak in hoofdzaak door mannen worden gedaan. Interessant zou het zijn te weten of dit klopt en hoe dat zo komt. We zijn prima tevreden over de service en de accommodatie. Een minpuntje is de gehorigheid.

De service is fantastisch. We zouden er zeker nog een keer naar toe gaan. Al was het maar om het alleraardigste stadje te verkennen. Bij gemeentehuis kregen we een stempel. De VVV en de kerken waren dicht.

Over de wind geen nieuws en evenmin over de bewolking. Die blijven hetzelfde. s' Morgens is het gewoon koud. De weg was wel een verrassing. Op de overgenomen route wees Garmin ons over enkele kilometers hobbelige landwegen. Slecht voor het humeur en het lijf. We besloten dat soort paden te mijden. Ook al betekent dat vele kilometers omrijden.

Stempels kregen we voldoende. Één mairie was dicht. In de tuin was iemand aan het werk. Hij zorgde ervoor dat we toch een stempel kregen. Een stempel zetten was toch simpel zei hij. De dienstdoende ambtenaar vond dat ook en was belangstellend waar we vandaan kwamen. Het ontzag groeide toen we vertelden 10 dagen geleden uit Nederland te zijn vertrokken.

Inmiddels zijn we aangekomen in het gebied rond Tours.  Ondanks de bezwaren van Coby -het gespoten gif- pikte Herman toch en paar druiven. En lekker dat ze waren!

Fietsen door wijngaarden is mooi maar inmiddels weten we ook de nadelen. De onvermijdelijke hellingen waar je over heen moet, zijn meestal vrij steil. Als je in de richting van een watertoren gaat weet je inmiddels ook wel hoe laat het is.

Het gebied kent veel grote akkers en veel kastelen. Je vraagt je af hoe ze vroeger dit werk fixten. Met handwerk moeten er veel mensen hebben gewerkt.

Bij Tours fietsen we geruime tijd langs de Loire. Een heel mooie omgeving. Tours is belangrijk geweest voor de zijde-industrie. Het heeft Lyon zelfs overvleugeld. Langs het pad een bord met de geschiedenis dat we hierbij opnemen.
 

De kathedraal van Tours is magnifiek. Voor de kathedraal zat iemand in een rolstoel. Hij bood spontaan aan de fietsen te bewaken. Daarna de kathedraal binnen en buiten bekeken. Overweldigend!

Vanmorgen zagen we in een veld een hert, de eerste op de tocht.  Je denkt dan onwillekeurig aan het hert in psalm 42:

Even als een moede hinde

Naar het klare water smacht

Schreeuwt mijn ziel om God te vinden

Die ik ademloos verwacht

Ja,ik zoek zijn aangezicht

God van leven en van licht

Wanneer zal ik u weer loven

Juichend gaan in uw voorhoven?

Verder op de route kwamen we door een buurtschap met de naam Espérance, hoop. Hoop op antwoord op de gestelde vraag is dan een voor de hand liggende link.

In de prachtige kathedraal van Tours zijn fantastisch mooie, veelzeggende schilderijen en gebrandschilderde ramen te zien. Het orgel klonk eerst machtig en majestueus. Daarna een sprankelend licht muziekstuk. Als vanzelf verbindt je dan die drie gebeurtenissen.

Het werd onderhand tijd om onderdak voor de komende nacht te zoeken. Helaas was vrijwel alles vol. Resultaat was dat we ruim 20 kilometer meer fietsten dan we eigenlijk wilden. In totaal 111 kilometer. We vonden uiteindelijk een goed bed en breakfast met een mooi hemelbed.