2 september Saint Quentin - Compiègne

Vanmorgen weer om 9.00 uur op de fiets. Het eerste deel fietsten we langs het kanaal van Saint Quentin. Een prachtige omgeving. Genieten van de natuur. We zagen veel vissers en reigers. Af en toe een auto, die wel voor ons de berm in ging. Enig minpuntje: het jaagpad kon kwalitatief wel iets beter geschikt worden gemaakt voor fietsers. Bij de voorbereiding van de tocht wilde Coby graag veel langs water fietsen. Een voorbehoud was toen wel op zijn plaats. We fietsen niet langs de kust. Inmiddels komt ze aardig aan haar trekken. Vandaag minstens 20 kilometer langs kanalen en rivieren.

Het verveelt niet: de landschappen wisselen erg af. Veel mooie bloemen waarvan je thuis heel veel boeketten zou plukken. Het is erg rustig. Op veel plekken zie je vrijwel niemand.

Mooi en fris weer met de wind meestal in onze rug. Ietwat heuvelachtig, goed als lichte oefening voor de Pyreneeën. Wel zal er dan een stevig tandje bij moeten! Kortom, prima fietsweer! 

Kort voor Noyon fietsten we zoals gebruikelijk op ca. 20 m achter elkaar. Een auto verloor een wieldop. Die stuiterde met grote snelheid tussen ons door. Gelukkig kwamen we met de schrik vrij. Je realiseert je opnieuw hoe kwetsbaar je bent. De zegen van Sint Patrick, die we mee kregen, hebben we hard nodig. Onze beschermengelen hebben veel te doen.

In Noyon gingen we naar de kathedraal voor een stempel in ons pelgrims paspoort. De deuren waren open. In de kerk liep een priester, die ons meenam naar het kantoor van de parochie. Daar was een aanstaand bruidspaar met iemand van de parochie in gesprek over de invulling van hun huwelijksdienst. Dat werd graag onderbroken voor het maken van een foto van de priester en ons. Ook het stempel kregen we in ons pelgrimspaspoort.

Daarna op weg naar Compiègne. Een stad, die bij Herman herinneringen opriep over de radioberichten
over wedstrijd duivenvluchten. In de praktijk was er voor ons niets van te merken. Wat we van de stad hebben gezien was niet uitnodigend. We zullen er niet snel weer terugkeren. Net buiten de stad vonden we hotel "La première classe". Geen vijfsterrenhotel. De kamer heeft op het eerste gezicht wel wat van de ruimte waarin Herman in mei met Gerard op een manege in Hongarije overnachtten. Daar hield de overeenkomst op. Het is een voor pelgrims, die geacht worden ontberingen te lijden een comfortabele gelegenheid. Er is zelfs airco!

We aten lekker in een Brasserie in het commerciële centrum. Met een lekkere druppel van de inpandige brouwerij!

We reden vandaag  84 kilometer.

Met het invoegen van foto's hebben we problemen. Onze voortreffelijke schoonzoon Jurian regelt dat tot nu toe voor ons. We hebben nog tijd om het zelf te leren....