21 september Castrillo del Val - Poblacion de Campos

"What a wonderful day". Louis Amstrong's song schalde ook vandaag weer uit de speakers. Deze karakteristiek past bij de dag, die we beleefden. Vanmorgen zag het er niet naar uit toen we door het industriële hart van Burgos fietsten. Wat een herrie en luchtvervuiling! De uitstoot van een fabriek lag als een deken over de stad.

In het centrum zagen we al snel de fraaie kathedraal. Die hebben we alleen aan de buitenkant gezien. De moeite meer dan waard! De fietsen onbeheerd alleen laten, dat doen we niet. Dus ging het ongetwijfeld zeer fraaie interieur aan ons voorbij. Wel een stempel gekregen voor onze pelgrimspaspoorten. Daar was ook het nieuwe model paspoort te krijgen. Die gelegenheid namen we te baat. We beschikken nu over een oud model dat bijna vol is en een nieuwe. 

Uit de stad ging het weer omhoog naar de hoogvlakte. Prachtige panorama's kregen we te zien. Om de haverklap kunnen we stoppen voor weer nieuwe foto's. Dat doen we niet anders komen we geen steek verder.

Het is een gebied met heel veel stenen op de akkers. Je vraagt je af wat er nog wil groeien. Ook het bewerken van het land lijkt een probleem. Vele stapels stenen tref je er aan.

Onderweg ook een bord met "demonstracion" er op. Het bleek uiteindelijk om een onschuldige demonstratie van landbouwwerktuigen te gaan.

Inmiddels stak de zuidwesten wind op. Niet echt plezierig maar goed mee te fietsen
Al die tijd merkten we weinig van de wandelaars. Die hebben een andere route.

Bij de ruïnes van de abdij van Sint Anton kregen we weer een stempel. Een slimme zakenman heeft er een restaurantje van gemaakt. Uit de luidsprekers kwam de eerdergenoemde song "What a wonderful world. De uitbater hield zich als echte Don Juan vooral bezig met vrouwelijke bezoekers. Een joviale kerel!

Daarna bleef het landschap erg mooi maar wel veel van hetzelfde. We zochten onderdak in Fromista. Daar was alles vol. Een behulpzame eigenaresse verwees ons naar het hotel Amacener in Poblacion de Campos. Het bleek een goed geoutilleerd hotel te zijn met vriendelijke eigenaren. We werden ontvangen met een glas Sangria en olijven. Hij hielp mee met het sjouwen van de bagage naar de 2e verdieping. Er is een paella maaltijd als pelgrimsmenu. Ook hier weer een belachelijk lage prijs van € 9,00.

Voor het eten spraken we ook met een zieke Zweed. Het was een heel gemêleerd gezelschap dat aan tafel ging. Britten -we zijn Welshman en geen Engelsen!-, Duitsers, Oostenrijkers, een Zweed en wij. De vis op het bord van Herman verhuisde zo maar naar het bord van een andere Europeaan. Niet dat Herman er rouwig om was. Bij het voorstelrondje kregen we applaus omdat we al 43 jaar getrouwd zijn. Het was een uiterst geanimeerd gezelschap. We spraken veel met Catharina, een vroedvrouw uit Wenen. Volgens de Duitsers uit München kent zij de vertaling van haar beroep in 50 talen. Een oud collega van Herman had de uitspraak "Wat je zegt na 2 pilsjes telt niet". Of die hier ook opgeld deed weten we niet. Feit is dat zij het Nederlandse woord vroedvrouw wel kent. Veel zaken passeerden de revue. Niet geschikt voor publicatie.

We fietsten vandaag 95 kilometer. We hebben de 2000 kilometer gepasseerd!

De schelp (van de mantel) symboliseert volgens een recent artikel in Trouw de mantel van Jacobus. De uitleg op een Oostenrijks bord is minstens zo mooi. Bedankt voor het doorgeven! We weten dat Peter van de Molen ook op weg was naar Santiago. Volgens de informatie, die we hebben is hij daar maandag gearriveerd.

Al met al een prachtige dag: What a wonderful world!