19 september Estella - Nájera

Om 6 uur begon de eerste wandelaar zich klaar te maken voor de nieuwe wandeldag. In het pikkedonker want pas om 7 uur gaat het licht aan. Wat later zag je op verschillende plekken anderen ook voorbereidingen treffen bij het licht van smartphones. Zelf stapten we rond 7 uur uit bed. Iedereen gaat weg zonder ontbijt. Dat wordt onderweg genuttigd.

We hebben prima geslapen. Als het nodig is gaan we weer in een aubergo. Toch zoeken we vanavond weer een kamer met meer privacy. Wat ons opviel is dat er nauwelijks contact is met niet bekenden. Veel groepjes zonderen zich af.

Op de fiets was het een beetje fris. De lucht was strakblauw. Het ging gelijk omhoog. We fietsten door prachtige landschappen en dorpen. Om daar met volle teugen van te genieten.

Inmiddels hebben we de oorzaak van het getik van Hermans fiets achterhaald. Door het vele fietsen over slechte wegen en paden is er speling in het balhoofd van het stuur ontstaan. Op advies van Robert is dat zoveel mogelijk verminderd. Erg is het niet dus gaan we gewoon verder.

In een heel oud kerkje kregen we het eerste stempel van vandaag. Niet zo maar, er moest eerst één euro per stuk worden betaald. Voor wie die  euro was werd ons niet duidelijk. Of voor de dame, die het stempel zette of voor het beheer van de kerk. We kregen een folder over de kerk toe.

 

 

Een eindje verderop waren 2 heren een amandelboom van de amandelen te  ontdoen. Zij zorgden er voor dat de pelgrims die dat wilden er van konden genieten. Coby werd aangeraden behoorlijk wat amandelen mee te nemen. Dat deed ze graag zodat we er in Ede nog van kunnen nagenieten.

 

Daarna op weg naar Logrono. Na een stevige klim een lange afdaling in de zon. Heerlijk! In de stad zelf was het heel druk. Het gaat om de festiviteiten San Matteo waarin de wijnoogst wordt gevierd met o.a. eten en drinken. Er schijnen ook activiteiten met stieren te zijn. Die hebben we gelukkig gemist.

 

Geinig was het eekhoorntje dat in de berm toekeek toen wij passeerden. Met een poot op de borst en lichtelijk voorover gebogen leek het wel of het diertje een buiging voor ons maakte.

Daarna weer de rust van het platteland. Opnieuw steil klimmen in mooie landschappen. Twee keer werd het fietsplezier vergald door vrijwel niet te mijden slechte landweggetjes. Dat betekende zwoegen en voor een deel terug fietsen naar een betere weg.

Onderweg veel monumentjes door pelgrims opgericht. Vaak met stenen  maar ook met kruisen.

Dachten we eerst wel 100 kilometer te kunnen afleggen, uiteindelijk zetten we er naar 84 kilometer een punt achter.

We aten in het restaurant bij het hotel. We aten samen met twee Italiaanse jongeren, die ook op pelgrimstocht zijn. Ook een vrij grote groep Spaanse ouderen. Die wilden allemaal tegelijk bestellen. Het was een kabaal van jewelste waar niemand wijs uit kon worden. Een Poolse Landdag moet daar mee vergeleken een rustig verloop hebben gekend. De vrouw, die de bestelling moest opnemen slaagde er wonderwel in het gezelschap met één woord stil te krijgen. Van de Italianen kreeg ze de titel Commandante. Zij en wij maakten er foto's van. De commandante wilde ze graag zien en kregen haar goedkeuring, ook voor de blog.

Onze conclusie: een prachtige dag waarvan we genoten hebben.

Voor de liefhebbers: vandaag 84 kilometer afgelegd.