15 september Dax - Saint-Jean-Pied-de-Port

Voor Herman begon de dag in de vroege uren slecht. Het eten was niet goed bevallen. Over de nek zoals dat heet. Coby benauwd dat er een kink in de pelgrimskabel zou komen. Dat viel erg mee. Vanmorgen was de malheur over. Het ontbijt nuttigen we altijd in fietskleding. Coby vond het gepaste in andere kleding te gaan. Het hotel leek chiquer dan de vorige. Dat was een misvatting: De vele gasten op leeftijd kwamen in badjas het ontbijt nuttigen.

De bagage moeten we meestal zelf naar de kamers slepen. In dit hotel hebben ze daarvoor bagagewagens. Dat scheelt bij 6 tassen en nog wat.

Vooraf de raad van Robert opgevolgd en met een Zwitsers legermes de instellingen van de voorste derailleurs veranderd. En het resultaat: met een paar bijstellingen lopen de versnellingen weer als een zonnetje. Hoezo geen goede fiets?  Ik had het niet mooier kunnen zeggen dan de reactie van de webmaster op de blog van gisteren.

Vanmorgen regende het bij het vertrek eens niet. Dat werd later ruimschoots goed gemaakt. We reden over prima geasfalteerde wegen. Zou de Tour de France hier afgelopen zomer zijn geweest? Als de Tour langs komt kan er op dat punt heel veel. Ga je over die wegen en er is zoals nu weinig verkeer dan hoor je alleen het zingen van de banden. Je sluipt als het ware door het landschap. Dat we dichter bij Spanje komen merk je aan de twee talen op de plaatsnaamborden. In het Frans en het Baskisch. Het is een heel mooi landschap. Heel anders dan waar we gisteren door reden. We zagen veel roofvogels. Mooi gezicht als ze op de wind zweven.

Bij Peyroharade kregen we voor het eerst een glimp van de Pyreneeën te zien. Die boezemen ons ontzag in. Daar moeten we in binnen 20 kilometer 850 meter verticaal stijgen. We vinden de pelgrimspsalm 121 een goede weergave van onze gevoelens
Het opzien naar de bergen en dan de vraag stellen waar komt onze hulp vandaan verwoord onze gevoelens. We hebben weliswaar het nodige gefietst, maar zo'n fietstocht in en over de Pyreneeën  als ons te wachten staat, hebben we ons hele leven nog niet gemaakt. Ook die van vandaag, met stevige klimmen die samen 999 meter stijging opleverden, valt in het niet bij het komende traject.

Na een korte tussenstop bij restaurant Het geluk in de plaats met de opmerkelijke naam Heilig Paleis zetten we de tocht naar Saint-Jean-Pied-de-Port voort. Daar aangekomen lieten we ons samen fotograferen in de Jacobspoort. Daarna op zoek naar onderdak voor de komende nacht. Veel was vol of gesloten.Uiteindelijk zagen we nog een plek. Die zag er niet appetijtelijk uit. Niet onze eerste keus. Daarop werd Herman aangesproken door een man,die op een muurtje zat. Wat we wilden? Een kamer. Die had hij wel voor ons. Een mooie, ruime kamer in een pand uit 1746. Daar hoefden we niet lang over na te denken.
Herman had daarbij een déja gevoel. Vijf jaar geleden tijdens de tocht naar Roemenië hadden Jurian en hij een vergelijkbare ervaring in het Poolse Boleslawiec.

Na ons opgefrist te hebben gingen we naar het kantoor van het Jacobsgenootschap. Daar kregen we een stempel in ons pelgrimspaspoort. Een vriendelijke meneer met de naam José gaf ons veel informatie over het vervolg van de route. Daar hopen we ons voordeel mee te doen.

Het restaurant dat onze gastheer ons aanraadde was al helemaal vol gereserveerd. Bij een ander restaurant was nog wel plaats. Het eten was lekker. De sfeer een shock voor ons. Alles wat we de afgelopen weken hadden: rust en gelegenheid om over van alles na te denken miste daar. Een roerige omgeving!  We zullen de komende dagen er vermoedelijk wel aan moeten wennen.
Coby heeft in het restaurant wijn van een chateau uit Émillion gedronken. Daarmee het door Bram en Coby gesignaleerde "verzuim" hopelijk rechtgezet.

Terug in ons verblijf werden we uitgenodigd voor een kop thee met marmelladegebak. We raakten over van alles en nog wat in gesprek. De kamers verhuren ze selectief. Waarom dan aan ons was onze vraag. Het gezicht en de fietsen was het antwoord.

Weer een dag met veel indrukken en ervaringen.

Vandaag 90 kilometer afgelegd.