14 september Moustrey - Dax

Vannacht voor het eerst in een officiële pelgrimsgite geslapen. Een gebouw met alles er op en er aan. Met ruimte voor 4 pelgrims. Vannacht waren we met zijn tweeën. Dat heeft ook zo zijn voordelen. Erg rustig op geklapper van niet vastgezette de luiken en de loeiende wind na. Coby had er een unheimisch gevoel bij. Ook al leven de pelgrims van vertrouwen, de sloten zouden in Nederland het keurmerk veilig wonen nooit halen. Weer een voorbeeld voor onszelf hoe ver we inmiddels van het uit onze jeugd bekende, door Jan Terlouw benoemde touwtje uit de voordeur en het daarmee samenhangende gevoel van veiligheid zijn kwijtgeraakt. Heel jammer. We hopen dat dit gevoel hier nog heel lang kan blijven.

De eigenaar bracht ons vanmorgen een mand met lekkere spullen voor het ontbijt. We hebben er heerlijk van gegeten. Daarna de afwas, voor het eerst sinds ons vertrek uit Ede.

Buiten was het minder. Het regende weer. Dat is niet de eerste keer. Je gaat omdat we verder moeten. Leuk is anders. Al snel werden we geacht een bospad in te gaan. Nee dus, daarom een omrijroute gekozen. Onderweg kregen we bij een mairie een stempel en kochten we bij een supermarkt wat levensbehoeften. Lekker, even geen regen!

Na een kilometer of 20 werd het droog en konden we de natte spullen uit doen en afkoelen in een licht zonnetje. Het landschap begint eentonig te worden: bossen, grote kaal gekapte terreinen en jonge

aanplant wisselen elkaar af. En dat vanaf de wijngaarden in de regio Bordeaux tot nu toe. Soms een paar vogels die een goed heenkomen zoeken. Af en toe een dorp waarvan de meesten in diepe rust zijn. In een enkel dorp is leven in de brouwerij. In één daarvan was een fietsenmaker vertelde onze gastheer vanmorgen. Die bleek er ook te zijn. De versnellingen van de fiets van Herman afstemmen, een Nederlandse fiets nog wel, daar begon hij niet aan. Hij verwees Herman naar de fietsenmakers in Dax. Net als veel andere dorpen had ook deze plaats een partnerschap met een andere gemeente. In dit geval Petit Landau in de Elzas. Er is zelfs een straat naar genoemd. Je verwacht dat het toch een ietwat voorname straat zou zijn. Niets is minder waar. Het is eigenlijk een achteraf straatje. Zouden ze zo graag van de partnergemeente af willen? Het lijkt er niet echt op. Ze hebben de straat voornaam gemaakt door er een verkeerslicht te plaatsen. Welk probleem dat oplost is volstrekt onduidelijk. Als je al een zijweg kunt ontdekken ontstijgt die het niveau van een smal voetpad niet. Zou de maire soms mot met zijn buren hebben?

Gaandeweg de tocht kregen we een aangename verrassing. De wind trok aan. In tegenstelling tot eerdere dagen hadden we het geluk dat die vrijwel in onze rug blies. Dat maakte dat we vaart konden maken.

Het eentonige landschap maakt dat je over andere dingen gaat nadenken. Zeker ook als je op enige afstand een eenzame, sloffende pelgrim ziet passeren. Legio zijn de verhalen over diepe ervaringen van pelgrims die alleen de tocht naar Santiago of andere pelgrimsplaatsen maken. Wij zijn blij de tocht samen te maken. Het samen de tocht maken betekent dat je beiden weet waar je het over hebt en je diepste gedachten kunt delen. We zouden dat niet willen missen. Mooi is het ook te zien dat in de pelgrims psalmen in de bijbel beide elementen te vinden zijn. En er ruimte is voor een eigen invulling door de pelgrim.

Rond 5 uur kwamen we bij het hotel in Dax aan. Omdat het nog vroeg was ook nog naar de fietsenmaker. Hij bekeek de versnellingen en constateerde dat het middelste van de 3 voorbladen niet helemaal recht liep. Dat moest vervangen worden. Zo'n blad had hij niet. Wel wilde hij alle voorbladen vervangen voor zo'n € 150. Voor alle zekerheid toch maar even gebeld met Robert Schut van Maxstein. Het voelde niet lekker dat die oplossing nodig zou zijn terwijl de afstelling bij dat blad helemaal niet problematisch is.. Met de tips van Robert gaat Herman morgen aan de slag. Dan komt het vast wel goed...! Prettig om iemand als Robert te kunnen bellen voor een goed advies.

Het reageren op de blog vinden we erg leuk. We genieten er van. Jammer dat het af en toe zo moeilijk gaat. Een van de mooie quotes was die van Gerard de Lange over de fietsenmaker, die naar ons toekwam om een moer vast te zetten. De quote: het kom hem wel een moer schelen. Zoals je kunt zien hebben we de oplossing voor ons gevonden
We gebruiken daarvoor Google Chrome met een Google account. Dat laatste zal niet iedereen hebben. Jurian, de webmaster, heeft weer aanpassingen gedaan. Hopelijk werkt het nu wel.

Vandaag reden we 104 kilometer.