29 augustus Ede-Zondereigen

Na een lange periode van voorbereidingen en met heel veel goede wensen vertrokken we vanmorgen om 8:31 uur eindelijk met de fiets op weg naar Santiago de Compostella. Met mooi weer en een goed humeur. 

De aap kwam al gauw uit de mouw: de voorbereidingen waren toch niet echt goed. Op de Galvanistraat liep de achterband van Hermans fiets vrij snel leeg. Oppompen bood maar even soelaas. Gelukkig woont onze vriendin Cock daar in de buurt en gelukkig was ze thuis.  Daar de binnenband verwisseld. Het leverde een treurig beeld op. Oordeel zelf. Om half 10 was de band verwisseld, het smeer van de handen gewassen, hadden we een lekker bakkie troost op en konden we weer verder op de fiets.

Door het Binnenveld naar Rhenen. Onderweg prachtige beelden van het heiige landschap. Op de Garmin Edge, die we als navigatie gebruiken, was ergens een steile klim voorzien. Het bleek de klim naar de Waalbandijk te zijn. Even verderop zagen we het Mariaveld. Het hart van de pelgrim gaat daarbij open. Helaas bleek het om een afgelegen sportterrein te zijn waar geen levende ziel was te ontwaren. Om de brug over de Waal bij Echteld te passeren moesten we de fietsen via een trap naar boven slepen. Wie dat bedacht heeft zou dat als eerste minimaal 50 keer zelf met een zwaarbeladen fiets moeten doen. Kijken of zo'n ontwerp de tekentafel dan nog zal verlaten.

De Maas passeerden we via de veerpont bij Lith. Coby kreeg van de veerman een betalingsbewijsje voor het plakboek. Dat zal het bonnetje niet halen. Het was al vrijwel vervaagd. In Lith kochten we bij de plaatselijke fietsenmaker een nieuwe binnenband. Weer een zorg minder.

In Den Bosch kregen we in de Sint Jan of liever Sint Jacob kathedraal ons eerste stempel in het pelgrimspaspoort. Coby bleef buiten. Zij vertrouwde niet dat alle Bosschenaren en bezoekers van de stad de eigendommen van de pelgrims uit Ede ongemoeid zouden laten. Binnen viel het oog van Herman op een kunstwerk van Joris en de draak. Een van onze kleinzonen heet Joris. Een erg betrokken gids vertelde over het goede werk van het Sint Jorisgilde voor de kerk. Dat is een tijd geleden onderbroken geweest. Bij het hervatten daarvan is het kunstwerk geplaatst. Het is maar dat Joris zijn hoge roeping kent!

Via Vught naar Tilburg. In Tilburg geen stempel voor het paspoort. Er was geen vrijwilliger om ons dat  te geven. Bij een lokale horecagelegenheid onze dorst gelest en de Bosch Powerpack weer een beetje opgeladen. Alleraardigste mensen! Daarna verder naar het zuiden via het Bels Lijntje. Een oud spoorwegtracé dat is veranderd in fietspad. Prima om te rijden. In Baarle Nassau namen we plaats op een mooi bankje om het vervolg te kiezen. Ook al waren we de geplande 100 kilometer inmiddels voorbij, we hadden genoeg energie om verder te gaan. Garmin wilde ons over zandwegen laten fietsen. Coby vertikte dat. We gaan alleen over verharde wegen! Het is de vraag of dit principe in het verdere traject wel te handhaven zal zijn. Met het advies van een vriendelijke Belgische wielrenner kwamen we weer op de juiste route terecht. In Zondereigen - wat een naam - vonden we bed and breakfast de Hertog van Baerle. Daar was voor ons plek. Een mooie accommodatie met vriendelijke Nederlandse uitbaters. Ze wilden ons zelfs met de auto naar Baarle Nassau brengen om daar te kunnen eten.

 

Alternatief was een eenvoudige, voedzame maaltijd ter plekke. Als pelgrims onderweg kozen we daarvoor. De uitbater vertelde ons nog mooie verhalen. Een daarvan is dat het in dit gebied heel moeilijk is vast te stellen in welk land je bent. Ook bij de bouw van het gemeentehuis van Baarle Hertog ging het goed mis bij het uitzetten. Gevolg is dat de gemeenteraad alleen rechtsgeldige besluiten kan nemen als alle raadsleden zich in een heel klein hoekje van de raadszaal verzamelen. Je ziet het voor je als zwaarwichtige raadsleden zich met elkaar in een hoekje moeten wurmen... Ook ligt er een stukje Nederland in Zondereigen. Geen Belg wil het daar over hebben. Een onderwerp dat beslist op tafel moet komen bij de onderhandelaars voor een nieuw kabinet... 

Na de maaltijd genieten we in de mooie tuin van een schitterende zomeravond.

We hebben vandaag ruim 110 kilometer afgelegd.