30 augustus Zondereigen-Aalst

"Vroeger had je Jan Pelleboer en dan wist je wat voor weer het was" mijmerde de uitbater van de Hertog van Baarle gisteren toen we hem vroegen wat de weersverwachting voor vandaag was. Alle weersites vertellen, vaak met enige overdrijving, wat ze verwachten. Maar het verschilt nogal. Zo ook vandaag. We hielden rekening met groot pelgrimsleed. Van voorspellingen hadden we vanmorgen geen last. Zelfs de Hertog is niet immuun voor internetstoringen. En bellen mag pas na 8 uur.

Het ontbijt was prima. Om 8:50 fietsten we weg. De eerst kilometers waren droog. Al snel moesten we de regenpakken aan. Geen overbodige luxe want de regen kwam met bakken uit de hemel. Na Rijkevorsel werd het beter en konden de pakken, die van binnen en van buiten nat waren, weer uit. Op zoek naar een stempel voor het pelgrimspaspoort kwamen we bij een uitvaartdienst terecht. Geen stempel dus. Voor de liefhebbers van het edele gerstenat melden we nog dat we de plaatsen Oost- en Westmalle aandeden. Zonder iets te consumeren want dat is catastrofaal voor het fietsvermogen. Ging het eerst door weinig aanlokkelijke plaatsen, het veranderde toen we het Netekanaal gingen volgen.

Een prachtig natuurgebied met alleen voor fietsers toegankelijke paden. Een konijn stak kort voor Coby's fiets het pad over. Met kordaat ingrijpen voorkwam Coby de dood van het beestje. Hopelijk heeft het dier er van geleerd!

In de stad Lier zagen we een fraaie kerk. Daar vroegen we om een stempel in ons pelgrimspaspoort. We kregen er zelfs twee! Het was jammer dat we weer door moesten. Een prachtige kerk waarin je uren kunt doorbrengen!

Weer langs het kanaal gingen we in de richting van Mechelen. De fraaie Sint Janskerk wordt gerestaureerd en is niet toegankelijk. De Romboutskathedraal wel en daar kregen we weer 2 stempels.  In de kerk ook een echt pelgrimsmoment. De deken van de kerk schreef een boodschap voor iedereen die de kerk bezoekt. We denken dat ook anderen daar hun voordeel mee kunnen doen. Oordeel zelf! 

Het was rond het middaguur en we wilden het vele moois van het centrum van Mechelen wel op ons in laten werken. Daarom streken we neer op het terras van Oase. Geen goede keus. Het duurde erg lang voordat er iemand kwam vragen wat we wilden en ook daarna voordat we eten kregen.

Ondertussen probeerden we van andere terrasbezoekers duidelijkheid te krijgen op welke plek Margaretha van Oostenrijk het smeekschrift van de edelen in ontvangst nam. Niemand wist het. Een dame adviseerde ons naar de VVV te gaan. Daar zouden ze het wel weten. Raar volk die Belgen. Historische momenten uit hun geschiedenis weten ze niet meer. Na een omelet stapten we weer op de fiets. Ook al was de omgeving weinig fraai, het taalgebruik was mooi. "Geen strooidienst", "mijn afscheidingen" en "ons huis beeft als u gas geeft" als voorbeeld. En dat laatste bij een imposant landhuis! Als u weet wat met de eerste twee uitdrukkingen wordt bedoeld, laat het ons weten.

Het dorp Leireken kent een klein voormalig station met een buiten dienst gestelde trein. Het deed ons denken aan een liedje dat onze kleindochter Eva vaak zong toen ze klein was: "Op een klein stationnetje 's morgens in de vroegte...." Het was de opmaat naar een behoorlijk fietstocht over een fietspad, dat aangelegd is over een buiten werking gesteld spoorlijntje. Onderweg in Opwijk kwamen we het eerste verwijzingsbordje naar Santiago tegen.

In Aalst werd de lucht donkerder. Via het Internet zochten we naar een geschikte overnachtingsplek. Het werd Station hotel. Terwijl Coby op de bagage paste brachten de eigenaar en Herman de fietsten naar een parkeergarage in de buurt.Toen ze er uitkwamen stortregende het. Vanavond gegeten aan de fraaie markt van Aalst. De rijkdom schijnt zijn oorsprong in de textiel te hebben. Ook het hotel waar we zijn was in het verleden van een rijke textielbaron. In de eerste Wereldoorlog hebben er Duitsers er verbleven en er een nu afgesloten bunker gebouwd.

Vandaag was de afgelegde afstand 102 km.